Marmorslettet, czyli Marmurowy Zamek w gminie Rana

Marmorslottet, czyli marmurowy zamek leży 45 kilometrów na północny zachód od Mo i Rana, w niedalekiej odległości od lodowca Svartisen. Aby tam dojechać kierujemy się drogą E6 na północ, po około 10 kilometrach należy skręcić w lewo w drogę 353 prowadzącą na lotnisko. Po kolejnych 5 kilometrach skręcamy w lewo na drogę numer 355 w kierunku Langvassgrenda oraz Melfjordbotn. Jedziemy około 30 kilometrów, dojeżdżamy do mostu, który prowadzi na Melfjordbotn. My nie skręcamy, tylko jedziemy drogą szutrową 4 kilometry prosto, aż do gospodarstwa Fisktjønna, gdzie zostawiamy samochód. Z tego miejsca mamy około 30 minut pieszej wycieczki. Po około 15 minutach marszu spotykamy tabliczkę, która pokazuje, w którą stronę należy kierować się na Marmorslottet. Jeśli pójdziemy w drugą stronę, dojdziemy do jeziora Glomdalen.

Podróż na Svartisen - jęzor Austerdalsisen 16.08.2015

Svartisen to drugi, zaraz po Jostedalsbreen, największy lodowiec w Norwegii. Zajmuje on powierzchnię 370 km2 i leży w okręgach: Meløy, Rødøy i Rana, w parku krajobrazowym Statfjellet-Svartisen. Nazwa pochodzi o staronorweskiego słowa „svartis”, które opisuje głęboki, ciemnoniebieski kolor lodowca, kontrastujący z białą powierzchnią. Jest podzielony na dwie części: wschodnią i zachodnią. Szczyt lodowca, Snøtinden, ma wysokość 1594 m n. p. m. Przez południową część lodowca przechodzi koło podbiegunowe. Naszym celem był jęzor Austerdalsisen.

Przewodnik po Helgeland - Horva 482 m n.p.m.

Horva to góra znajdująca się na wyspie Alsten, w niedalekiej odległości od słynnych siedmiu sióstr w Helgelandzie. Na szczycie (482 m n.p.m.) znajduje się stacja radiowo-telewizyjna. Do wyboru mamy dwie trasy: od strony Åkvik prowadzi łatwiejsza, gruzowa droga, po której można jechać rowerem, natomiast trudniejsza, bardziej stroma, zaczyna się w Hellesvika. My zaczęliśmy od łatwiejszego podejścia. Horva, pomimo widoków, nie należy do najczęściej odwiedzanych gór w tej okolicy. Swoją nazwę wzięła od słowa en harv, co po norwesku oznacza bronę, ponieważ formacje, które tam spotkamy przypominają ziemię po bronowaniu.

Przewodnik po Helgeland - Herøy i Nordland

Herøy to gmina, do której należy około 2400 wysp i wysepek, większe z nich są połączone mostami. Dostaniemy się tam płynąc promem firmy Boreal z Søvik koło Sandnessjøen lub łódką z Sandnessjøen - rozkłady znajdziecie tutaj. Herøy, z racji nizinnego terenu, słynie z wielu ścieżek rowerowych oraz piaszczystych plaży. Jest też dobrym punktem widokowym, zobaczymy stamtąd pasmo górskie Siedem Sióstr w pełnej okazałości, a także takie wyspy jak Lovund, Traena i Vega. W południowej części gminy znajduje się kościół zbudowany na początku XII wieku. Najwyżej położonym punktem w gminie jest Vardøya na Øksningan, ma 121 m n.p.m, lecz aby się tam dostać musimy mieć własną łódkę lub kajak. Poniżej kilka ujęć, które (mam nadzieję) zachęcą do odwiedzenia tego kawałka Norwegii.

Bodø na 3 słoneczne dni.

Bodø – stolica okręgu Nordland i najdalsze miasto, do którego docierają koleje norweskie. Położone za kołem podbiegunowym, gdzie zimą można oglądać zorzę polarną, a latem dzień polarny. Jest to miejsce, któremu warto poświęcić chwilę uwagi.

11.04.2015 - Sobota w wielkim mieście - Trondheim :)

Z Sandnessjøen do Trondheim mamy 450 kilometrów i jest to najbliżej położone duże miasto. Takie uroki życia na końcu świata :) Trzeba się przyzwyczaić, że Norwegia to długi i rozległy kraj, przez co poruszanie się może nie być takie proste. Dla mieszkańców mojego regionu pokonanie tylu kilometrów, choćby po to żeby pojechać na zakupy, czy lotnisko, to żaden problem. My wzięliśmy Trondheim na celownik ze względu na odbiór opon do samochodu, które miały przyjechać z Polski prywatnym busem.

385 metrów nad Helgelandem - Reinesaksla

Reinesaksla zaczyna serię opisów z Helgelandu.

Chodząc po górach trzeba stawiać sobie ambitne cele, aczkolwiek nie zapominać przy tym o zdrowym rozsądku… Pomimo tego, że wiosna już przyszła, warunki nie są jeszcze aż tak dobre, jak mogłoby się wydawać. Na większości szczytów w Norwegii śnieg leży przez długi, długi czas. Na pierwszą wspinaczkę po zimie obraliśmy niezbyt wysoką górkę Reinesaksla w gminie Leirfjord. Na mapie trasa jest oznaczona jako średniozaawansowana, do tego nie widać już na niej śniegu. Wysokość szczytu 380 m.n.p.m, długość trasy to 2300 metrów w jedną stronę.